اندکی آهسته ، شاید این فواره از اوج به زیر افتادست !

در یک سحرگاه سرد ماه ژانویه،

مردی وارد ایستگاه متروی واشینگتن دی سی شد و

شروع به نواختن ویلون کرد


این مرد در عرض 30 دقیقه، شش قطعه

ازبهترین قطعات باخ را نواخت


از آنجا که شلوغ ترین ساعات صبح بود، هزاران نفر

برای رفتن به سر کارهایشان به سمت مترو

هجوم آورده بودند

سه دقیقهگذشته بود که مرد میانسالی متوجه نوازنده شد


از سرعت قدمهایش کاست و چند ثانیه ای توقف کرد،

بعد با عجله به سمت مقصد خود براه افتاد


یک دقیقه بعد، ویلونزن اولین انعام خود را دریافت کرد


خانمی بی آنکه توقف کند یک اسکناس یک دلاری به درون

کاسه اش انداخت و با عجله براه خود ادامه داد


چند دقیقه بعد، مردی در حالیکه

گوش به موسیقی سپرده بود،

 به دیوار پشت سر تکیه داد، ولی ناگهان

 نگاهی به ساعت خود انداخت وبا عجله از صحنه دور شد
کسی که بیش از همه به ویلون زن توجه نشان داد،

 کودک سه ساله ای بود که مادرش با عجله و کشان کشان

 به همراه می برد. کودک یک لحظه ایستاد و به

تماشای ویلونزن پرداخت، مادر محکم تر کشید وکودک

 در حالیکه همچنان نگاهش به ویلون زن بود، بهمراه مادر

براه افتاد، این صحنه، توسط چندین کودک

دیگرنیز به همان ترتیبتکرار شد،

و والدینشان بلا استثنا برای بردنشان به زور متوسل شدند


در طول مدت 30 دقیقه ای که ویلون زن می نواخت،

تنها شش نفر، اندکی توقف کردند


بیست نفر انعام دادند، بی آنکه مکثی کرده باشند، و

سی و دو دلار عاید ویلون زن شد


وقتیکه ویلون زن از نواختن دست کشید و سکوت

 بر همه جا حاکم شد، نه کسی متوجه شد


نه کسی تشویق کرد، ونه کسی او را شناخت

 

هیچکس نمیدانست که این ویلون زن همان

”جاشوا بل”

یکی از بهترین موسیقی دانان جهان است،

 و نوازنده ی یکی از پیچیده ترین قطعات

 نوشته شده برای ویلون

به ارزش سه ونیم میلیون دلار، میباشد


جاشوا بل، دو روز قبل از نواختن در سالن مترو،

 در یکی از تئاتر های شهر بوستون، برنامه ای اجرا کرده بود

 که تمام بلیط هایش پیش فروش شده بود،

وقیمت متوسط هر بلیط یکصد دلار بود

 

این یک داستان حقیقی است،نواختن جاشوا بل در ایستگاه مترو

توسط واشینگتن پست ترتیب داده شده بود،

 وبخشی از تحقیقات اجتماعی برای سنجش

 توان شناسایی،

 سلیقه و الوویت های مردم بود

نتیجه: آیا ما در شرایط معمولی و ساعات نامناسب،

قادر به مشاهده ودرک زیبایی هستیم؟


لحظه ای برای قدردانی از آن توقف میکنیم؟


آیا نبوغ و شگرد ها را در یک شرایط غیر منتظره

میتوانیم شناسایی کنیم؟

 

یکی از نتایج ممکن این آزمایش میتواند این باشد

اگر ما لحظه ای فارغ نیستیم که توقف کنیم و

به یکی از بهترین موسیقی دانان جهان که در حال نواختن

 یکی از بهترین قطعات نوشته شده برای ویلون است،

گوش فرا دهیم ،چه چیز های دیگری را داریم از دست میدهیم؟

/ 20 نظر / 55 بازدید
نمایش نظرات قبلی
الا

فوق العاده بود. واقعا کجا ما با عجله می ریم؟من از همون آدم های عجولم. خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم.

بهار

سلاممممممممممممممم نمیدونم واقعا از بی احساسی مردم چه ها باید گفت[نگران] آخ که در مرداب روزمرگی غرقیم[گل]

زهره

سلام دوست خوبم به روزم, خوشحال می شم سر بزنین [گل]

عشق بدون مرز

سلام زیبا عالی و پر از طراوت . به منم هم یه سری بزن . خوشحال میشم [گل][گل][گل][چشمک]

آزاده

لبخند تو را چند صباحی است ندیدم یک بار دگر خانه ات آباد بگو "سیــــــــــــــــــــــب" دوست خوبم, امیدوارم همواره موفق باشی و بازم مثل همیشه مطلب مفید و زیبات برام مثمر ثمر بود.

مینا

سلام مطلب جالبی بود ممنون[گل]

شنبه

سلام و درود مطلبی در ارتباز با اثر باستانی امامزاده عباس تهیه کرده ام . خوشحال می شوم از نظرات انتقادی حضرتعالی بهره مند شوم. ارادتمند شنبه

الهه

عجب ایده ای فوق العاده بود[هورا]

علی صادقی

سعدی در قسمتی از یکی شعرهایش می گوید : گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی حاصل عمر آن دم است باقی ایام رفت